قالب وبلاگ قالب وبلاگ
عشق والیبال

عشق والیبال
 
برای والیبال

محل درج آگهی و تبلیغات
 
نوشته شده در تاريخ دوشنبه دوم خرداد 1390 توسط پاسور

نام دیگر ورزش والیبال

و قوانین آن

ورزش والیبال که نخست مینتونت ( Mintonette ) نامیده می‌‌شد در سال ۱۸۹۵ - یعنی چهار سال پس از پیدایش بسکتبال - توسط فردی بنام ویلیام جی مرگان ( William G . Morgan ) ابداع شد. مرگان زاده سال ۱۸۷۰ در شهر نیویورک بود که پس از تحصیل در آموزشگاه جوانان مسیحی مسئولیت تهیه برنامه‌های ورزشی برای سلامت و تندرستی مردان به او واگذار شد.
این بازی از ترکیب بازی‌های بسکتبال، تنیس و هندبال بدست آمد و هدف اولیه آن بود که برای افرادی که تمایل به تحرک کمتری دارند ابداع شود. قوانین ابتدایی بسیار ساده بود چرا که بیشر از آنکه شبیه ورزش باشد یک تفریح بشمار می‌آمد اما رفته رفته پس از آنکه این ورزش در کشورهای دیگر - بویژه فیلیپین - نیز بصورت جدی بازی شد لزوم تدوین آیین‌نامه رسمی برای آن احساس شد.
تور اولیه‌ای که برای این بازی در نظر گرفته شده بود با ایده از تنیس دو متر انتخاب شد و با توپ بسکتبال شبیه به بازی هندبال انجام می‌‌شد. این ورزش تا سال ۱۹۰۰ توپ ویژه‌ای برای خود نداشت و با هر توپی - از جمله توپ بسکتبال - آن را بازی می‌‌کردند. هدف هر تیم آن بود که توپ را در زمین حریف به زمین بیندازند و در این راه ممکن بود هر چند بار توپ را در دست یاران خودی بچرخانند. در سال ۱۹۱۲ امتیازهای هر بار بازی به ۲۱ ثابت شد و بلندای تور بالاتر رفت.
فیلیپینی‌ها اولین قوانین مدون برای این بازی را در سال ۱۹۱۶ تهیه کردند و به دنبال آن در سال ۱۹۲۸ اتحادیه والیبال ایالات متحده تشکیل شد و به وضع قوانین این ورزش اقدام کرد. ایالات متحده آمریکا به عنوان ابداع کننده والبیال در جهان شناخته شده است.
قوانین و مقررات

در سال ۱۹۲۲ قوانینی برای ورزش والیبال قرار داده شد از جمله اینکه هر تیم فقط سه ضربه می‌‌تواند به توپ بزند و سپس باید توپ به زمین حریف منتقل شود.

• ابعاد زمین والیبال :

در ابعاد ۹×۱۸ متر برگزار می‌‌شود و تور والیبال یک متر عرض و۵/۹ متر طول دارد.

• زمان بازی :

زمان بازی والیبال نامحدود است به طوری که ممکن است که یک مسابقه حتی دو الی سه ساعت طول بکشد. هر مسابقه حداکثر در پنج ست یا دور انجام می‌‌شود. هر تیمی که زودتر به سه ست برسد برنده ٔ مسابقه می‌‌شود.

• تعداد بازیکنان و توپ :

هر تیم والیبال شش بازیکن اصلی و تعدادی بازیکن ذخیره دارد. جنس توپ والیبال از جنس چرم یا لاستیک یک رنگ می‌‌باشد محیط دایره ٔ توپ ۶۵ تا ۶۷ سانتی متر است و وزن توپ ۲۶۰ تا ۲۸۰ گرم است زمان استراحت بین ست دوم و سوم و چهارم دو دقیقه منظور می‌‌شود و بین ست چهارم و پنجم دو دقیقه الی پنج دقیقه متغیر است.

خطاها:

خطاهای عمده عبارت‌اند از:
1. بازیکن تیم از خط افقی زیر تور بگذرد و زمین و یا یکی از بازیکنان حریف را لمس کند .
2. بازیکن تیم مانع بازی یکی از بازیکنان تیم حریف شود .
3. بازیکنان یک تیم در جای خودشان قرار نگرفته باشند.
4. بازیکنان یک تیم بیش از سه بار توپ را لمس کنند .
5. بازیکنان تیم دوبار پی در پی توپ را لمس کنند.
6. بازیکن از بالای زمین حریف به توپ ضربه بزند.
7. توپ بیرون از خط‌های مرزی به زمین بخورد.
8. توپ به زمین اصابت کند.

تغییرات مقررات بازی

از جمله رویدادهای مهمی که در ارتباط با این ورزش به مرور زمان رخ داد می‌توان به این موارد اشاره کرد:
• ۱۹۱۷: امتیازهای هر گیم از ۲۱ به ۱۵ تغییر کرد.
• ۱۹۲۰: تعداد ضربات برای هر طرف به ۳ محدود شد.
• ۱۹۲۲: نخستین دوره رسمی مسابقات در بروکلین با حضور ۲۷ تیم از ایالت امریکا برگزار شد.
• ۱۹۳۰: نخستین بازی والیبال ساحلی دو نفره انجام شد.
• ۱۹۴۷: فدراسیون بین المللی والیبال بنام Federation Internationale De Volley-Ball با اختصار FIVB تشکیل شد.
• ۱۹۴۸: نخستین دوره مسابقات رسمی والیبال ساحلی انجام شد.
• ۱۹۴۹: نخستین دوره مسابقات جهانی والیبال در شهر پراگ چک اسلواکی برگزار شد.
• ۱۹۶۴: والیبال برای نخستین بار به جمع بازی‌های المپیک در ژاپن پیوست.
• ۱۹۸۷: FIVB والیبال ساحلی را نیز به مجموعه مسابقات جهانی ورزش‌های گوناگون افزودند.
• ۱۹۹۶: والیبال ساحلی دو نفره نیز به‌عنوان ورزش رسمی المپیک شناخته شد.

تولد والیبال
والیبال ورزش مورد علاقه سربازها در جنگ جهانی دوم

ورزش والیبال ( Volleyball ) که در ابتدا مینتونت ( Mintonette ) نامیده می شد در سال 1895 - یعنی چهار سال پس از تولد بسکتبال - توسط فردی بنام ویلیام جی مرگان ( William G. Morgan ) ابداع شد. مرگان متولد سال 1870 در شهر نیویورک بود که پس از تحصیل در کالج جوانان مسیحی مسئولیت تهیه برنامه های ورزشی برای سلامت و تندرستی مردان به او واگذار شد.
این بازی از ترکیب بازی های بسکتبال، تنیس و هندبال بدست آمد و هدف اولیه آن بود که برای افرادی که تمایل به تحرک کمتری دارند ابداع شود. قوانین ابتدایی بسیار ساده بود چرا که بیشر از آنکه شبیه ورزش باشد یک تفریح محسوب می شد اما بتدریج پس از آنکه این ورزش در کشورهای دیگر - بخصصو فیلیپین - نیز بصورت جدی مورد استفاده قرار گرفت لزوم تدوین قوانین رسمی برای آن احساس شد.
تور اولیه ای که برای این بازی در نظر گرفته شده بود با ایده از تنیس دو متر انتخاب شد و با توپ بسکتبال شبیه به بازی هند بال انجام می شد. این ورزش تا سال 1900 توپ مخصوصی برای خود نداشت و با هر توپی - از جمله توپ بسکتبال - آنرا بازی می کردند. هدف هر تیم آن بود که توپ را در زمین حریف به زمین بیندازند و در این راه ممکن بود هر چند بار توپ را در دست یاران خودی بچرخانند. در سال 1912 امتیازهای هر گیم به 21 ثابت شد و رتفاع تور بالاتر رفت.
شاید تعجب کنید اما فیلیپینی ها اولین قوانین مدون برای این بازی را در سال 1916 تهیه کرند و به دنبال آن در سال 1928 اتحادیه والیبال ایالات متحده تشکیل شد و به وضع قوانین این ورزش اقدام کرد. از جمله وقایع مهمی که در ارتباط با این ورزش به مرور زمان رخ داد می توان به این موارد اشاره کرد :
1917 : امتیازهای هر گیم از 21 به 15 تغییر کرد.
1920 : تعداد ضربات برای هر طرف به 3 محدود شد.
1922 : اولین دوره رسمی مسابقات در بروکلین با حضور 27 تیم از 11 ایالت آمریکا برگزار شد.
1930 : اولین بازی والیبال ساحلی دو نفره انجام شد.
1947 : فدراسیون بین المللی والیبال بنام Federation Internationale De Volley-Ball با اختصار FIVB تشکیل شد.
1948 : اولین دوره مسابقات رسمی والیبال ساحلی انجام شد.
1949 : اولین دوره مسابقات جهانی والیبال در شهر پراگ چک اسلواکی برگزار شد.
1964 : والیبال برای اولین بار به جمع بازی های المپیک در ژاپن پیوست.
1987 : FIVB والیبال ساحلی را نیز به مجموعه مسابقات جهانی ورزشهای مختلف اضافه کرد.
1996 : والیبال ساحلی دو نفره نیز بعنوان ورزش رسمی المپیک شناخته شد.

قوانين 

قسمت اول

۱- واليبال در سال ۱۸۹٥ برابر با ۱۲۷٤ شمسي، توسط شخصي به نام ويليام مورگان آمريکايي ابداع شد.
۲- نام واليبال در ابتدا مين تونت بوده است.
۳- واليبال در ابتدا ۹ نفره بوده و قوانين خاصي نداشته است.
٤- طول زمين واليبال ۱۸ و عرض آن ۹ است.

قسمت دوم

۱- يک تيم واليبال متشكل از ۶ تا ۱۲ بازيکن مي باشد كه از اين تعداد يک نفر بازيکن ليبرو – آزاد است.
۲- وظايف کاپيتان: شركت در قرعه كشي – انتخاب زمين يا سرويس اول
۳- کاپيتان با نوار ۸ سانتي روي سينه زير شماره شناخته مي شود.
٤- كفش مسابقات نبايد يکرنگ باشد.

قسمت سوم

کاپيتان يک تيم واليبال در دو بخش کاپيتان تيم و کاپيتان بازي فعاليت دارد. فقط کاپيتان حق صحبت با داور را دارد.
حضور هر تيم با كمتر از ۶ بازيکن در مسابقه به باخت آن تيم ختم مي شود.
در سيستم بازي تنبيهات شامل جرائم مختلف است.
دريافت كارت زرد مساوي است با از دست دادن يک امتياز و سرويس دريافت كارت قرمز باعث اخراج فرد مي شود و امتياز سرويس را از دست نمي دهد. دريافت كارت زرد و قرمز باعث اخراج فرد از جريان بازي و سالن مي شود. يک بازي شامل ٥ گيم است و هر گيم ۲٥ امتيازي، گيم پنجم ۱٥ امتيازي است و هر تيم که سه گيم را ببَرد، برنده نهايي است.
در هر گيم دو تايم اوت و ۶ تعويض وجود دارد.

قسمت چهارم

۱- مربي به دو طريق بازيکن را تعويض مي كند:
۱) استفاده از وسايل الكترونيک
۲) اعلام تعويض با صداي بلند توسط مربي
۲- دادن علامت تعويض قبل از تعويض توسط مربي ضروري است و تعداد تعويض با انگشتان دست نشان داده مي شود.
۳- براي تعويض مجدد بايستي ۱ امتياز (يک رالي) رد و بدل شود.
٤- داشتن راكت شماره دار براي تعويض ضروري است.
٥- هنگام دفاع برخورد توپ به دست بازيکن مدافع، يک ضربه حساب نمي شود.
۶- وقفه هاي قانوني، تايم اوت و تعويض است.

قسمت پنجم

۱- عدم اطلاع مربي از قوانين، جرايمي را در پي دارد.
۲- اولين جريمه تاخير، اخطار تاخير است.
۳- وقفه ها مي تواند به دلايل: قطع برق- پارگي تور- شكستگي آنتن باشد.
٤- در جا به جايي سالن به هر دليل، بازي گيم آخر، از ابتدا شروع مي شود.
٥- در مورد قطع بازي در يک سالن تا ٤ ساعت، ادامه بازي از امتياز آخر است.

قسمت ششم

۱- رفتار ناپسند بازيکن در ابتدا اخطار شفاهي دارد.
۲- رفتار ناپسند بعدي بازيکن، باعث كارت زرد مي شود و توپ را براي سرويس به تيم مقابل مي دهند.
۳- يک تيم در داشتن يا نداشتن ليبرو مختار است.
٤- شماره بازيکنان از ۱ الي ۱۸ مجاز است.
٥- ليبرو بازيکن دفاعي است و حق سرويس، آبشار، حمله و دفاع ندارد.
۶- ليبرو بدون اجازه داور وقتي كه بازي در جريان نباشد در منطقه چهار مي تواند تعويض شود.
۷- در صورت مصدوميت ليبرو با اجازه داور فقط براي آن بازي، فرد ديگري ليبرو مي شود.

قسمت هفتم

۱- قوانين در واليبال شامل ۲۸ مورد مي باشد.
۲- در پايان هر ست، تيم ها، زمين ها را عوض مي كنند.
۳- وقفه بين هر ست ۳ دقيقه مي باشد.
٤- در مسابقات مهم مي توان وقفه بين ست ها را تا ۱٠ دقيقه افزايش داد.
٥- استتار: پوشاندن بازيکن سرويس زننده و توپ تا هنگام ورود به زمين حريف توسط ديگر بازيکنان را استتار گويند.
۶- استتار به دو صورت فردي و گروهي مي باشد.
۷- خطاهاي سرويس:
۱) مدت زمان سرويس از سوت داور ۸ ثانيه مي باشد.
۲) جا نگرفتن در منطقه سرويس.
۳) پاي سرويس زننده روي خط قرار مي گيرد.
٤) با دو دست يا سر و پا بزند.
٥) رعايت نكردن چرخش.

آمادگي جسماني

قسمت اول

۱- آمادگي جسماني مهمترين بخش از تمرين است.
۲- در چهارچوب كلي به شكل هرم: اول جسماني، سپس تكنيک، تاكتيک، آمادگي رواني و تئوري لازم است.
۳- آمادگي جسماني متشكل از: قابليت هاي قدرت- سرعت- توان- هماهنگي- چابكي- انعطاف پذيري- واكنش و تعادل مي باشد.
٤- آمادگي جسماني، آمادگي انرژي عضلاني است.
٥- دو عامل در آمادگي جسماني مهم است:
الف) انجام آزمون هاي ويژه و يافتن نياز ويژه
ب) تمرين هاي ويژه

قسمت دوم

۱- در تمرينات واليبال نبايد به حجم عضلات توجه كرد، بلكه بايد به افزايش قدرت توجه كرد.
۲- توان مساوي است با ترکيب قدرت و سرعت كه يک واليباليست احتياج دارد.
۳- سيستم انرژي در قديم ۹٠درصد غير هوازي و ۱٠درصد هوازي بوده است.
٤- در واليبال مدرن به دليل سرعت بالا انرژي بيشتري مصرف مي شود. ٥٠ درصد هوازي ٥٠ درصد غير هوازي مي باشد.
٥- دويدن هاي طولاني باعث ارتقاء سيستم غير هوازي مي شود.

قسمت سوم

۱- تمرين ۳ قسمت دارد:
الف) گرم كردن
ب) بدنه تمرين
ج) سرد كردن
۲- گرم كردن عمومي ٥ دقيقه. گرم كردن تخصصي ۱٠ دقيقه
۳- امتيازات گرم كردن:
الف) آسيب را كم مي كند.
ب) از محيط آگاهي مي دهد.
ج) مفاصل را روان تر مي كند.
د) سوخت و ساز بدن را به جريان مي اندازد.
و) مواد داخل مفاصل رقيق تر مي شود.
ز) چسبندگي عضلات كمتر و روان تر مي شود.
ه) از لحاظ رواني آماده تر مي شويم.
٤- بدنه تمرين شامل ٥ قسمت است:
الف) تنوع
ب) استراحت كافي
ج) رعايت تفاوت فردي
ه) طراحي و اجرا
و) متناسب با نيازها
٥- سرد كردن شامل تمرينات كششي كه موجب افزايش انعطاف پذيري است، مي باشد.
۶- ٤ مورد در تمرين مهم است:
الف) چه نوع تمريني به كار بگيريم؟
ب) با چه شدتي تمرين کنيم؟
ج) چه مدت تمرين کنيم؟
د) دفعات تمرين در هفته؟

نوشته شده در تاريخ جمعه چهاردهم آبان 1389 توسط پاسور

هر مربی والیبال از این تمرینات استفاده کرده و هر والیبالیستی این تمرینات را انجام داده. بله ، پلیومتریک ها (Plyometric) یا تمرینات پرش. پلیومتریک ها دقیقا چه هستند؟ کجا و کی باید این تمرینات را انجام داد؟ حد آنها چقدر است و از کجا به بعد بیش از حد و افراطی بحساب می آیند؟ اینها مسائل مهمی هستند که باید قبل از طراحی یک برنامه پرشی درست و حسابی آنها را درک کرد. با خواندن این مطلب اطلاعات کاملی درباره ی این تمرینات بدست می آورید و می توانید برنامه صحیح تری برای انجام این تمرینات طرح ریزی کنید.

این روش تمرین در دهه 1960 توسط دانشمندان اتحاد جماهیر شوروی ابداع شد. هدف این بود که قدرت پرش ورزشکاران روسی بیشتر شود. به تدریج این تکنیک در بین تمام کشورها رواج پیدا کرد، چون ثابت شد این روش در اکثر ورزش هایی که نیازمند دویدن سریع و پرش هستند بسیار مؤثر است.

پلیومتریک ها تمریناتی هستند که عضلات را قادر می سازند تا در کوتاه ترین زمان ممکن به حداکثر توان دست یابند.انجام این تمرینات به شما قدرت فوق العاده ای می دهد و به شما کمک می کند تا پرش عمودی خود را که یکی از مهمترین ویژگی های یک والیبالیست است را افزایش دهید. این تمرینات می تواند سرعت و عکس العمل شما را در والیبال بسیار افزایش دهد و می تواند حتی پرش شما را تا 40-50 اینچ و حتی تا 60 اینچ (100-150 سانتی متر ) افزایش دهد!

تمرین های پلیومتریک در یک مدت کوتاه زمانی نیروی زیادی را از سیستم عصبی و عضلانی شما می گیرد ، همچنین فشار زیادی را به مفاصل شما وارد می کند ، اگر این تمرینات خارج از برنامه ریزی صحیح و دقیق انجام گیرد ممکن آسیب های سختی را بر روی مفاصل و عضلات شما ایجاد کند. هرچند که بعد از این که این تمرینات را انجام دادید تاثیر فوق العاده آن بر روی بدنتان شما را به وجد می آورد و خستگی این تمرینات را فراموش خواهید کرد.

نمونه ای از پرش های پلیومتریک پرش های عمودی پشت سر هم و پرش های موسوم به box depth (عمق خرک) می باشند که هر دو آنها برای والیبالیست ها آشنا می باشند. در هر دوی این تمرینات بدن نسبت به زمین عکس العمل نشان می دهد. در هردو تمرین ورزشکار روی زمین فرود می آید و بلافاصله دوباره بالا می پرد. هنگامی که پاها به زمین می خورند بدن (به ویژه عضلات پا) مجبور می شوند که وزن شخص را جذب کنند. این نیرو که باعث جذب وزن بدن می شود در واقع انرژی است که می توان از آن بهره برد. این انرژی برای مدت یک هزارم ثانیه ذخیره می شود و سپس هنگامی که عضلات شل می شوند تلف می شوند و از بین می روند. کلید کار، بهره بردن از این انرژی با حاکثر سرعت ممکن برای دوباره بلند شدن از زمین است. و این همان کاری است که تمرینات عمودی پشت سر هم و پرش های box depth بدن را برای آن آماده می کنند. اما در هر حال ، این به تنهایی کافی نیست که صرفا بدانیم تمرینات پلیومتریک می توانند برای پرش مفید باشند. شما باید این را هم بدانید که چرا و چگونه این تمرینات را باید انجام بدهید.

انواع پرش ها

پرش ها به 3 دسته تقسیم می شوند:

1. آسان

پرش های آسان شامل پرش های عمودی پشت سر هم، پریدن و رسیدن به نقطه ای خاص، پریدن و گرفتن و پرش قیچی می باشند.

2. متوسط

پرش های متوسط عبارتند از پرش از خرک، پرش از طناب، پرش های بلند، پرش از کنار بر روی خرک

3. دشوار

پرش های دشوار شامل پرش های عمقی، پرش یک پا (عمودی و کناری) و بالا و پایین رفتن مثل توپ!

چرا تمرینات پلیومتریک ؟

همانطور که در ابتدا خواندید با انجام تمرین های پلیومتریک شما قدرت فوق العاده ای به دست می آورید و به شما کمک می کند تا پرش عمودی خود را که یکی از مهمترین ویژگی های یک والیبالیست است را افزایش دهید. همچنین یک والیبالیست خوب باید بتواند در فاصله کوتاهی حالت خود را تغییر دهد؛ گاهی بعد از دفاع باید سریع به عقب برگردد و دوباره برای حمله آماده شود و بعضی وقت‌ها هم پس از اسپک باید سریعا برای دفاع بر روی تور جا گیری کند. این تغییرات در کسری از ثانیه انجام می گیرد و هر چه بازیکنی سریعتر نسبت به این تغییرات عکس العمل نشان دهد موفق تر خواهد بود. هدف تمرینات پلیومتریک اینست که همین زمان کوچک را باز هم کوتاه کند. این روش نه تنها ماهیچه‌ها را تقویت می‌کند، بلکه سیستم عصبی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. هر چه اعصابی که کنترل حرکت ماهیچه را بر عهده دارد، سریعتر پیام رسانی کنند، ماهیچه‌ها توانایی تغییر حالت سریعتری پیدا می‌کنند.

مکان و تجهیزات

انجام دادن تمرینات بر روی یک زمین چوبی یا سیمانی فشار زیادی را به مفاصل وارد می کند و ممکن است منجر به مشکلاتی نظیر شکستگی ساق پا و دردهای کمر شود. لذا از این نکته اطمینان حاصل کنید که سطح زمین هموار و عاری از رطویت، سوراخ ها یا قسمت های شل و نرمی است که ممکن است باعث لیز خوردن شوند. هنگام استفاده از جعبه ها / خرک ها، مطمئن شوید که به خوبی ساخته شده اند و مقاوم هستند. همچنین باید لباس های مناسب و راحت پوشید. لباس های راحت ورزشی بپوشید که تنگ نباشند و به گونه ای باشند که به شما آزادی حرکت بدهند. کفش ها نیز باید از جنس خوب و مرغوب باشند که کفه های کلفت دارند و می توانند به خوبی از فشار کم کنند و ورزشکار را نگه دارند. نوار بستن به زانو ها نیز ایده خوبی است به خصوص اگر مستعد کشش و پیچش مفاصل هستید.

شروع تمرینات پلیومتریک

قبل از شروع کردن، روی یک دوچرخه ثابت پا بزنید یا چند دقیقه آهسته بدوید تا ضربان قلب بالاتر برود. پس از آن نیز 10 تا 15 دقیقه تمرینات کشش عضلات را با آرامش تمام انجام دهید.

کار را با پرش های آسان شروع کنید و به تدریج به سراغ پرش های متوسط و دشوار (پس از 4 تا 6 هفته) بروید. تا زمانی که در پرش های آسان استاد نشده اید پرش های دیگر را اضافه نکنید. کار را با حجم کم شروع کنید، برای آنکه حجم کار مشخص باشد در هنگام هر پرش ضربه های پا را بشمارید. کار را با 40 تا 50 ضربه پا شروع کنید و به 150 تا 200 ضربه برسید. هر حرکت را 3 ست انجام دهید. در میان ست ها استراحت کمی بکنید، به خاطر داشته باشید که ورزشکار خسته قدرت انفجاری ناگهانی و لحظه ای ندارد.

پرش های آسان

پرش، رسیدن و گرفتن (Squat Jumps)


هدف: تقویت قدرت حرکت عمودی

طرز عمل: بر روی سطح ثابتی بایستید، هر دو بازو را بالا بگیرید به صورتی که کف دست ها در جلوی شانه ها رو به بیرون باشد. به حالت چمباتمه یک چهارم خم شوید. سینه را بالا و کمر را تخت نگه دارید. ناگهان به صورت انفجاری به بالا بپرید، خود را به بالا و جلو بکشید انگار که دارید در مقابل تور دفاع می کنید.(توپ را سد می کنید)

حجم کار: ابتدا در مدت زمانی واحد، مقدار کمتری پرش انجام دهید ولی کم کم مقدار تکرارها را زیادتر کنید.

نکات کلیدی: بر روی حفظ کنترل بدن تمرکز داشته باشید. آنچه که باید بیش از حد بر روی آن تاکید کنید کشیدن و امتداد دادن بدن و تا حد ممکن بالا بردن بازوها می باشد.

پرش در حال خم شدن بدن (با جمع کردن پاها به داخل شکم) (Tuck Jumps)



پرش های متوسط

پرش از جعبه یا خرک در حالت ایستاده (Jump to Box)



پرش زیگ زاگ (Zigzag Hops)


چند انیمیشن دیگر از تمرینات :










نوشته شده در تاريخ جمعه چهاردهم آبان 1389 توسط پاسور
پاس های حمله ای – پاس های سرعتی 
پاس های سرعتی انهایی هستند که برای غافلگیری و جا گذاشتن دفاع حریف طراحی می شوند. این نوع پاسهای و ارام که برای پخش کردن دفاع و افزایش زاویه حمله به کار می روند به مقدار زیادی تفاوت دارند. بیان ساده تر پاس های سرعتی عبارت اند از : پاس های که با سرعت زیادی اجرا می شوند به طوری که دفاع حزیف فرصت واکنش نشان دادن را نخواهد یافت. پاس سرعتی بر ایت اصل استوار است :

اگر زمان لمس کردن توپ توسط پاسور و لمس توپ توسط اسپکر کاهش یابد توانایی دفاع حریف در واکنش نشان دادن نیز کاهش خواهد یافت.

هنگامی که پاس های سرعتی به عنوان بخشی از حمله به کار گرفته می شوند دفاع با زیر نظر قرار دادن پاسور و پاس هایش از اسپکر ها مراقبت می کند. بنابراین هر مدافعی ناگزیر می شود در مناطقی که احتمال وقوع حمله ای سرعتی می رود مستقر شود. این عمل احتمال فراهم کردن شرایط مطلوب برای اسپکر را افزایش می دهد. به طوری که در اکثر مواقع اسپکر مدافعان حریف را از هم جدا خواهد کرد و شرایطی به وجود خواهد امد که هر اسپکر با یک دفاع تک نفره روبه رو و این بسیار مورد نظر و علاقه اسپکر هاست.

پاس های سرعتی می توانند برای برتری کلی تیم نیز بسیار موثر باشند و اگر با شیوه مناسبی به کار گرفته شوند می توانند مانند پاس بلند عمل کنند. همچنین پاس بلند می تواند به عنوان پاس سرعتی مورد استفاده قرار گیرد. روشن است که توانایی تیم در تسلط یافتن به پاس های سرعتی و بلند (هر دو) متناسب با توانایی تیم در کنترل حریف است. اما این نتایج را تنها وقتی می توان انتظار داشت که پاسورها اسپکرها بتواند هماهنگ عمل کنند. ضرورت دارد که پاسور توپ را به منطقه مورد نظر به طور ثابت هدایت کند. همچنین پاس های سرعتی از این نظر که اسپکر به جای پاسور سرعت حمله را تعیین می کند از سایر پاس ها متمایز هستند. چون اسپکر قبل از در اختیار گرفتن توپ پاسور دور خیزش را اغاز می کند بنابراین پاسور باید با تنظیم زمان و سرعت اسپکر توپ را با دقت تمام به سمت وی هدایت کند. از این رو لازم است که پاسور در تمرینها با هر کدام از اسپکرها پاس های سرعتی را جداگانه کار کند. بازیکنان با تجربه تمایل دارند که در زمان دور خیز تاخیر بیندازند اما بازیکنان جوانتر به سریع کردن دور خیز گرایش دارند. در نتیجه پاسور برای اینکه پاس خوبی داده باشد باید خود را با اسپکر تنظیم تنظیم کند و این تنها از طریق تمرینهای منظم تیمی به دست می اید. 

پاس تیز بیرون

هدف پاسور این است که پاسی با سرعت زیاد و ارتفاع در حدود 30 سانتی متر بالای تور به منطقه 4 ارسال کند . در این نوع پاس توپ هرگز نباید ارتفاعی بیش از 60 سانتی متر بالای تور قرار گیرد چون هر افزایش در قوس و ارتفاع توپ باعث کاهش سرعت و بیشتر شدن زمان پرواز خواهد شد. هنگامی که توپ به دستهای پاسور می رسد اسپکر باید از قبل دورخیزش را شروع کند به طوری که حدود 2 الی 5/2 متر با نقطه ای که می خواهد به توپ ضربه بزند فاصله داشته باشد. اگر پاسور و اسپکر هر دو به خوبی وظایف خود را انجام دهند اسپکر بدون دفاع یا با دفاعی تک نفره روبه رو خواهد شد و بعید به نظر می رسد مدافعی میانی حریف بتواند واکنش نشان بدهد.


درنتیجه اسپکر میان مدافعی میانی و منطقه 2 حریف شکافی را می یابد که می تواند از انجا به صورت ضربدری اسپک بزند. اگر بهترین توپگیر حریف در مناطق 6 و5 قرار داشت اسپکر می تواند به منطقه 1 ضربه بزند. این نوع حمله روی دفاع حریف تاثیر می گذارد. امکان دارد مربی حریف به مدافع منطقه 2 خود توصیه کند که فقط در برابر حمله های بازیکن منطقه 4 دفاع کند و به اصطلاح مامور وی باشد و به مدافع میانی کمک نکند در این صورت اسپکر میانی می تواند با یک اسپکر همراه با تغییر جهت توپ را در زمین حریف فرود اورد.

پاس تیز وسط

برای پاسور پاس تیز وسط با مورد قبلی مشابه است. اختلاف این دو پاس در این است که پاس تیز وسط به نقطه ای در حدود 2 الی 5/2 متر داخل زمین فرستاده می شود. با این پاس اسپکر منطقه 4 به سمت نقطه ای یورش می برد که وی قادر می کند که میان مدافعان مناطق 2 و3 حریف اسپک بزند.

در پاس تیز بیرون توپ به نقطه ای روبه روی مدافع منطقه 2 حریف فرستاده می شود اما پاس تیز وسط نزدیکتر به مرکز زمین فرستاده می شود و هر دو مدافع مناطق 3و2 حریف مجبور می شوند مناطق خود را ترک کنند و در امتداد تور حرکت کنند. برای اجرای کامل این روش حمله ای هنگامی که توپ به دست پاسور می رسد اسپکر باید از قبل دورخیز خود را اغاز کرده باشد به طوری که در حدود 1 الی 5/1 متر با نقطه ای که می خواهد به توپ ضربه بزند فاصله داشته باشد. باید به خاطر داشت که پاس تیز وسط نسبت به نوع قبلی مسافت کمتری را طی می کند بنابراین زودتر به منطقه مورد نظر که حمله باید روی ان انجام شود می رسد. برای جبران این مشکل اسپکر ناگزیراست دورخیزش را زودتر شروع کند. اگر مراحل فوق به خوبی اجرا شود اسپکر ضربه خود را از شکاف ایجاد شده میان مدافعان مناطق 3و2 حریف خواهد زد. در اکثر مواقع هیچ کدام از مدافعان زمانی برای واکنش نخواهند داشت. بنابراین اسپکر باید با یک ضربه محکم و قاطع توپ را در زمین حریف فرود اورد.

متاسفانه چون زاویه دورخیرش اسپکر زیاد باز نیست امکان اجرای یک اسپک همراه با تغییر جهت برای وی کم است. اما این اشکال با حمله بدون دفاع جبران می شود.

پاس تیز پشت

این پاس ( پاس تیز پشت) کاملا مانند پاس تیز بیرون است با تفاوت که پاس پشت داده می شود. پاسور موظف است توپ را مستقیم به نقطه ای درست داخل انتن با ارتفاع 30 سانتی متر بالای تور بفرستد.

اسپکر منطقه 2 باید قبل از اینکه توپ به دستها پاسور برسد دورخیزش را شروع کرده باشد به طوری که هنگام رسیدن توپ به پاسور با نقطه ای که قصد دارد ضربه بزند در حدود 1 تا 5/1 متر فاصله داشته باشد. اسپکر دقیقا توپ را داخل مدافع منطقه 4 حریف دریافت می کنند که می تواند به صورت ضربدری اسپک بزند. سرعت این پاس به قدری زیاد است که بعید به نظر می رسد مدافع میانی حریف بتواند به کمک مدافع منطقه 4 اماده شوند و دو نفره دفاع کنند. بنابراین حمله سرعتی بار دیگر با موفقیت اجرا می شود و حریف فقط می تواند تک نفره توپ را دفاع کند.


پاس تیز پشت

انواع پاسها در والیبال- پاس بلند
پاس های حمله ای – انواع پاس های بلند بخش زیر در مورد بررسی پاس های حمله ای است که در حمله هایی با دو اسپکر و سه اسپکر کاربرد دارد. هر کدام از پاس ها به ترتیب سادگی و بنیادی بودن تا انواع پیچیده ان مورد بحث قرار می گیرد.

 پاس بلند در دو انتهای تور

 همان طور که از نام مشخص است پاس بلند قوس دار و بلند است ( حداقل 2 الی 2متر بالای تور) که به سمت خطوط کناری چپ یا راست زمین فرستاده می شود. این پاس ها باید به سمت انتن های خطوط کناری فرستاده شوند به طوری که اگر به ان ضربه وارد نشود در بیرون منطقه زمین بازی فرود اید. در این نوع پاس توپ باید با فاصله در حدود 30 الی 90 سانتی متر از تور فرستاده شود طوری که اسپکر برای ضربه زدن به توپ یک حاشیه امنیتی داشته باشد. چون این نوع پاس مدافعان را به سمت دو انتها تور می کشاند برای پخش کردن و عدم تمرکز دفاع حریف بسیار موثر است. همچنین به اسپکرها این امکان را می دهد تا در مقابل دفاع از ضرباتی استفاده کنند که توپ پس از برخورد به نوک انگشت مدافعان به خارج از زمین برود. این نوع پاس ها همچنین دفاع داخل زمین حریف را مجبور می کنند که مواظب زوایای اضافی که از طریق حرکت از بیرون اسپکر ایجاد شده است باشند. اسپکر منطقه 4 نیز با قرار گرفتن در بیرون زمین می تواند اسپک ضربدری طولانیتری را نسبت به وقتی که در وسط زمین است داشته باشد. این عمل می تواند سبب برتری اسپکرهای کوتاه قد نیز بشود که با اسپک های ارامتر و عریضتر نقش خود را انجام دهند. دفاع حریف با چنین پاس های و همچنین با اسپک هایی که به منطقه یک سوم زمینش زده می شود در معرض خطر قرار می گیرد زیرا اسپکر مجبور نیست با پاس های بلند برای ضربه زدن اسپک به منطقه یک سوم حریف چرخش زیادی به بالاتنه خود بدهد. در حالی که هنگام اسپک زدن در میانه زمین اسپکر مجبور است که چرخش زیادی به بالاتنه خود بدهد تا توپ را در منطقه یک سوم حریف فرود اورد. بنابراین یک اسپکر با قد متوسط نیز می تواند این کار را انجام دهد. بدین ترتیب اگر پاسور در فرستادن توپ به منطقه مورد نظر موفق نباشد برتریهای پاس بلند که به دو انتها تور فرستاده می شود می تواند به سادگی از بین برود. همچنین پاس هایی که 1-5/1 متر داخل خطوط کناری زمین فرستاده می شوند صد در صد خطر ناک هستند این نوع پاس ها چون کند هستند باید برای جبران کندی بسیار عریض فرستاده شوند. گذشته از ان ضرورت دارد که پاسور هنگام استفاده کردن از چنین پاس هایی زاویه حمله را برای اسپکر افزایش دهد تا وی قدرت مانور روی توپ و تور را داشته باشد. همچنین پاسورها در پاس های بلند باید ثابت و استوار باشند.

 پاس های بلند به وسط

این پاس نیز شبیه پاس بلند در دو انتها تور است با این تفاوت که اسپکر ار منطقه 3 حمله می کند. این نوع پاس باید در حدود 30 الی 90 سانتی متر از تور فاضله داشته باشد و حداقل به اندازه پاس بلند قبلی ارتفاع داشته باشد. تعیین محل پاس که توپ باید به انجا فرستاده شود با توجه به شرایط بازی متفاوت خواهد بود و هنگامی که اسپکر میانی حمله می کند باید فاضله اش با پاسور نزدیکتر باشد از زمانی که از منطقه 4 حمله می کند. بنابراین اسپکر باید فاصله خود را با پاسور تنظیم کند. فاصله اسپکر با پاسور باید به اندازه فاصله پاسور با تور باشد. همان طور که در شکل مشخص است پاسور مبور باشد توپی را در امتداد تور و سمت چپ زمین دریافت کند اسپکر برای زدن توپ به جای انکه به جلوی پاسور برود به پشت وی می رود و ارتباط میان پاسور و اسپکر با یک پاس پشت برقرار می شود. در این وضعیت به دو دلیل توصیه نمی شود که اسپکر در جلوی پاسور اسپک بزند: نخست اینکه اسپکر در وضعیتی قرار می گیرد که دور خیز عادی برای اسپک زدن روی تور امکان ندارد چون ناگزیر است از پشت پاسور دور خیز کند و برای زدن توپ در جهتی دور از پاسور حرکت کند. این نوع دور خیز به ویژه برای اسپکر های راست دست مطلوب نیست. و دوم اینکه اسپک زدن در جلوی پاسور ممکن است سبب برخورد میان اسپکر میانی و کناری بشود. اگر بازیکنان تازه کار و بی تجربه باشند ای احتمال یک امر حتمی می شود.



نوشته شده در تاريخ جمعه چهاردهم آبان 1389 توسط پاسور
یکی از مهمترین پاسها در والیبال پاس با پنجه(setting) است. در زیر چهار حالت پاس با پنجه توضیح داده شده است در عکس فوق این حالتها بطور متوالی آمده است و برای اموزش بهتر

دو عکس از نحوه گرفتن توپ با انگشتان حین پنجه زدن آمده است.

 

یکی از مهمترین پاسها در والیبال پاس با پنجه(setting) است. در زیر چهار حالت پاس با پنجه توضیح داده شده است در عکس فوق این حالتها بطور متوالی آمده است و برای اموزش بهتر

دو عکس از نحوه گرفتن توپ با انگشتان حین پنجه زدن آمده است.

۱- گرفتن حالت

۱-۱: به سمت توپ حرکت کرده و پشت و زیر توپ قرار میگیریم.

۲-۱: پاها به اندازه عرض شانه باز شده و پای اصلی مقداری جلوتر قرار میگیرد.

۳-۱: حالت آماده گرفته زانوها مقداری خم شده و باسن به سمت عقب می رود.

۲-حالت دست قبل از دریافت

۱-۲: دست بصورت کشیده به سمت توپ وبه پیشواز توپ می رود.

۲-۲: انگشتان شصت به هم چسپیده و موازی با ابروها و انگشتان اشاره با فاصله کم از هم.

۳-۲: حالت انگشتان شصت و اشاره به شکل مثلث خواهند بود.

۴-۲: حالت ارنجها بصورت باز و به حالت پروانه ای قرار میگیرد.

۵-۲: توپ را بدون تماس تا نزدیکی پیشانی دنبال کرده بطوریکه اگر توپ را رها کنیم به وسط پیشانی برخورد کند.

۳- حالت دریافت

۱-۳: توپ را با قسمت مثلثی شکل دست دریافت کرده و از انگشتان دیگر برای هدایت بیشتر استفاده میکنیم.

۲-۳: معمولا انگشتان کوچک با توپ تماسی ندارد.

۳-۳: هنگام دریافت دست به شکل قالب توپ در می آید.

۴-۳: زانوها و پشت اندکی نشست می کنند.

۴-ارسال توپ

۱-۴: زانوها و پشت اندکی ( بسته با فاصله مقصد ) به بالا حرکت میکند.

۲-۴: توپ که در دست قرار گرفته توسط آرنج و کتف به سمت هدف هدایت می شود.

۳-۴: توپ را طوری به سمت هدف هدایت میکنیم که ارنجها صاف و انگشتان به سمت بیرون باز شوند.

۴-۴: بسته به فاصله از هدف نیروهای اعمال شده از انگشتان ، مچ ، ارنج ، کتف ، کمر و زانوها متغیر است.

این پاس معمولا توسط پاسورها انجام می شود . و دارای ظرافتها و دقت خاصی است.

با تشکر


نوشته شده در تاريخ جمعه چهاردهم آبان 1389 توسط پاسور

شایعترین آسیب مزمن در والیبالیست ها التهاب تاندون کشککی شایعترین آسیب مزمن است که به صورت درد و التهاب در قطب تحتانی کشکک در محل اتصال تاندون کشکک نمود پیدا می کند. کندرومالاسی کشکک( نرم شدن غضروف آن و مستعد شدن به سائیدگی و آسیب مفصل ) ، بیماری Osgood-Schlatter‌ ( کنده شدن یا التهاب قسمتی از توبروزیتة استخوان تیبیا در اثر کشیده شدن های مکرر توسط عضله چهار سر رانی که به این ناحیه اتصالدارد ) و نیز سندرم درد کشککی - رانی هم از سایر آسیب های شایع هستند.

پیچ خوردگی حاد مفصل مچ پا ، شکستگی های تنشی در استخوان تیبیا یا استخوانها ی متاتارس ، التهاب تاندون آشیلب، التهاب فاشیای کف پایی، سندروم تونل تارسال ( مدرگیری عصب تیبیال خلفی در ناحیه پا که با علائم درد و بی حسی کف پا تظاره می کند) و التهاب بورس خلف استخوان پاشنه از جمله این صدمات هستند

شایعترین محل شکستگی تنشی در والیبال کجاست ؟ درمان  آن چیست ؟

شکستگی تنه استخوانهای متاتارس خصوصا در انگشتان سوم و چهارم برای درمان ، عضو آسیب دیده گچ گرفته می شود پس از بهبود ، تمرین با وزنه در حد تحمل مصدوم و تا جایی که درد ایجاد نشود، آغاز خواهد شد.

شایعترین نوع آسیب در ناحیه  قفسه سینه یک ولیبالیست چیست ؟

پیچ خوردگی مفصل Facet‌( قسمتی از اتصالات بین مهره ای ) در ناحیه قفسه صدری شایعترین آسیب در این ناحیه است ، از آنجایی که این ورزشکاران حرکت جانبی سریعی انجام میدهند ، چرخش تنه و اندام فوقانی ، مفاصل یاد شده را در معرض نیروهای جابجا کننده قرار میدهد. درد عضلانی ، اسپاسم و محدودیت حرکت در تعاقب این آسیب ایجاد خواهد شد.

آیا دفاع روی تور می تواند سبب ایجاد صدمه شود؟

شکستگی استخوانهای کف دست ، انگشتان و ایجاد انگشت Mallet‌( در این عارضه بر اثر ضربه مستقیم توپ و خم شدن ناگهانی بند آخر انگشت ، تاندون راست کننده از محل اتصال آن به قاعدة بند آخر پاری می شود و در نتیجه بند آخر انگشت به شکل خمیده در می آید که به طور ارادی صاف نخواهد شد ). از جمله دفاع روی ترو رخ می دهند.

در جریان مسابقه ، هر بازیکن والیبال چه میزان مایع احتیاج دارد ؟

گاهی در طی یک مسابقه طولانی مدت ، بازیکنان بین 5/1 تا 3 کیلوگرم وزن از دست می دهند که بیشاز مقدار مایعی است که ورزشکار توانایی جبران آن را دارد پس لازم است علاوه بر نوشیدن آب پیش از شروع مسابقه ، در طی مسابقه و هر 15 دقیقه یکبار حدود 150 تا 300 سیسی آب بنوشیند . آب بهترین مایع برای جایگزین کردن حجم مایع از دست رفته است و به سرعت جذب میشود.

آیا آسیبی هست که منحصر به والیبالیست ها باشد؟

آتروفی یا تحلیل عضلانی در عضله اینفرا اسپیناتوس ناشی از آسیب عصب سوپرالسکاپوالار به طرز چشمگیری در والیبالیست ها دیده شده است  . بیمار در تبالای کتف احساس درد تخواهد کرد.اگر استراحت و درمان محافظه کارانه مؤثرنباشد برداشتن فشار از روی عصب با کمک جراحی موفقیت آمیز خواهد بود.


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه دوازدهم آبان 1389 توسط پاسور

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه دوازدهم آبان 1389 توسط پاسور

واليبال ايران 5 پله صعود كرد

 


در جديدترين رده بندي اعلام شده از سوي فدراسيون بين المللي واليبال (FIVB) ، تيم بزرگسالان (مردان) ايران پنج پله صعود كرد.

فدراسيون بين‌المللي واليبال با اعلام رده‌بندي جديد تيم‌هاي دنيا، تيم ايران را با 36 امتياز در مكان 19 جهان قرار داد.

اين درحالي است كه تيم كشورمان در رده‌بندي پيشين در رده 24 جهان قرار داشت. موفقيت‌هاي واليبال ايران از جمله نايب قهرماني آسيا و حضور خوب در رقابت‌هاي برترين‌هاي قاره‌هاي دنيا از دلايل ارتقا جايگاه ايران محسوب مي‌شود.

در اين رده بندي تيم‌هاي برزيل، روسيه، آمريکا، بلغارستان، لهستان، صربستان، ايتاليا، چين، آرژانتين و کوبا رده‌هاي اول تا دهم را به خود اختصاص داده اند.

در رنکينگ ياد شده ايران بالاتر از کانادا ، الجزاير و تونس قرار دارد.

در بين تيم‌هاي آسيايي نيز ايران پس از چين (هشتم)، ژاپن (دوازدهم) و كره‌جنوبي (هفدهم) در مكان چهارم قرار دارد.

صعود 33 پله‌اي بانوان ايران
تيم ملي واليبال بانوان ايران نيز در رده بندي اخير توانست به همراه تيم‌هاي ويتنام و شيلي در رده 51 قرار بگيرد که اين رده نشانگر صعود 33 پله اي ايران از رده 84 است.

در بخش نوجوانان و جوانان (پسر) نيز پس از آرژانتين که مقام اول را کسب كرده است، رده دوم از آن تيم‌هاي ملي ايران است.

در بخش دختران، تيمهاي نوجوانان و جوانان ايران به همراه فرانسه، يونان و هندوراس رده 53 را کسب كرده است


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه دوازدهم آبان 1389 توسط پاسور

زمین بازی

  • طول زمین ۱۸ و عرض آن ۹ متر می‌باشد و فارغ از هر گونه برجستگی یا فرورفتگی است.
  • زمین توسط خطوطی به عرض ۵ سانتیمتر علامت گذاری می‌شود. این اندازه‌گیری از گوشه زمین است.
  • خطی به عرض ۵ سانتیمتر میان خطوط کناری در زیر طور کشیده شده است و زمین را به دو قسمت مساوی تقسیم می‌کند و به اسم خط مرکزی شناخته می‌شود.
  • خطوطی به طول ۹ و عرض ۵ متر در ۳ متری خط مرکزی بطور موازی کشیده شده است و به عنوان خط پایان شناخته می‌شود. منطقه حمله به خط مرکزی محدود است.
  • در هر قسمت زمین، منطقه سرویس توسط دو خطوط به طول ۱۵ و عرض ۵ سانتیمتر مشخص شده و در بیست سانتیمتری خط پایان و عمود بر آن قرار گرفته است. یکی از این خطوط در امتداد خط کناری و دیگری در ۳ متری سمت چپ خط کناری راست قرار گرفته است.
  • حداقل درجه حرارت زمین سرپوشیده ۱۰ درجه است.



  • نوشته شده در تاريخ چهارشنبه دوازدهم آبان 1389 توسط پاسور

     

      تور والیبال

      طول تور ۵/۹ و عرض آن ۱ متر است. و از سوراخ‌های مربع شکلی به ضلع ۱۰ سانتیمتر تشکیل شده است. پارچه‌ای از جنس کتانی به ضخامت ۵ سانتیمتر به لبه بالایی تور دوخته شده است.

      ارتفاع تور از مرکز زمین ۴۳/۲ متر است. تعیین ارتفاع تور برای خردسالان و نوجوانان به عهده مجمع ملی گذاشته می‌شود. هر دو انتهای تور از زمین به یک فاصله هستند و نباید حتی ۲ سانتیمتر بالاتر از اندازه مقرر باشند.

      پارچه ای از جنس کتانی که عرض آن ۵ سانتیمتر بوده و سفید رنگ می‌باشد، در کناره‌های تور و عمود بر لبه‌های آن کشیده می‌شود.

       


      نوشته شده در تاريخ چهارشنبه دوازدهم آبان 1389 توسط پاسور

      توپ والیبال 

      توپ به شکل کروی و از جنس چرم است و شامل توپی لاستیکی یا ماده‌ای از این قبیل می‌شود. قسمت رویی آن یک رنگ است و قسمت تویی نیز باید روشن تر باشد.

      محیط : ۶۵ الی ۶۷ سانتیمتر وزن: ۲۵۰ الی ۲۸۰ گرم                 


      .: Weblog Themes By Pichak :.


      فونت زيبا ساز


      مرجع کد آهنگ



      برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


      دریافت كد گالری عكس در وب

      تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
      قالب وبلاگقالب وبلاگ